دیگر دلی برای نوشتن نیست

روزشماری می کردم که روزها بگذرد و به موقعیت کنونی برسم

که صاحب کلی وقت آزاد بشم

یه حال خوب

یه اعصاب راحت و بدون استرس

اما...

اما...

حالا بیشتر وقتمو تو ترافیکم

 می دونم که مسئولیتم بیشتر شد

حجم مشغله هام بیشتر

با کلی دل مشغولی که همیشه هست

به موقعیت بهتر رسیدن همیشه = نیست با فراغت

ولی می ارزه به عذابش می ارزید

 خدا رو شکر...