امروز وبلاگ سه ساله شد...
اما شاید در سکوت...
این بار شما از 7پارازیت بگید...
رادیو جوان 
درسته که رویکرد این وبلاگ رادیویی ست اما با توجه به اینکه جز وبلاگ های جوان و فرهنگ رادیو جوان محسوب می شه نگاهی هم به بخش های فرهنگی از جمله سینما داره...
این پست نگاهی به فیلم "درباره الی..." که نگاه جدید و امیدوار کننده ای در سینمای ایران ست می پردازه...
خلاصه داستان: چند خانواده جوان برای تفریح به شمال می روند. "الی" (ترانه علیدوستی) مربی مهد کودک فرزند "سپیده" (گلشیفته فراهانی) هم با این جمع همراه می شود. قرار است "الی" با "احمد" (شهاب حسینی) که از آلمان برگشته و به تازگی از همسرش جدا شده آشنا شود.
این جمع پس از جستجو سرانجام ویلایی کنار دریا اجاره می کنند ... احمد از الی خوشش می آید. روز بعد "الی" در کمال ناباوری ناپدید می شود و ...
کسانی که این فیلم رو در جشنواره دیدن شلوغی ها و صف های طویل سینماها یادشون هست... چه ساعت های وقت و بی وقتی که واسه دیدن این فیلم تو صف ایستادن و بحق که تمام این انتظارها بیهوده و بی مورد نبود چرا که "درباره الی..." چیزی فراتر از انتظار بود ...
به یقین به محض اکران عمومی (که چندی پیش همه چیز برای اکران نوروزی این فیلم مهیا بود اما ...) این فیلم, صف های طویل نشانگر نمایش این فیلم بر پرده ها خواهد بود...
فضاسازی بسیار ظریف , همزادپنداری شدید مخاطب با فیلم , تاثیر عمیق بازی های خوب بازیگران , جو حاکم بر سرتاسر سالن سینما, سکوت وهم آور در لحظات حساس ,تصور حضور در بین افراد فیلم و ریتم بالا و فوق العاده(بدون حضور هیچ موسیقی متنی در کار) از جمله ویژگی های این فیلم ست که تاکنون به ندرت تمامی این ویژگی ها در کنار هم در یک فیلم در سال های اخیر بر سینمای ایران حاکم بوده...
تنش ها و استراس در "درباره الی..." بیننده رو بیشتر با کار همراه می کنه... صحنه ی فوق العاده عمیق نجات کودک از دریا شاید فریاد فروخورده ای در درون تک تک مخاطبان باشه... فریادی که به سختی میشه در درون رامش کرد و نگذاشت که سکوت وهم آور و نفس های بریده بریده ی تماشاگران رو بر هم بزنه ...
حتی ناراضی ترین و مخالف ترین تماشاگران "درباره الی..." هم این فیلم رو فیلمی خوب یاد کردند...
شاید بشه گفت اگر شهاب حسینی در جشنواره امسال در رقابت با هر کسی غیر از خودش برای بازی در "درباره الی..." سیمرغ بلورین رو واگذار می کرد اجحاف بزرگی در حق این بازیگر به حساب می آمد...
شاید دوستانی که در مراسم اختتامیه جشنواره حضور داشتند یادشون باشه وقتی از شهاب حسینی برای بازی در "درباره الی..." به عنوان نامزد دریافت سیمرغ بلورین تقدیر شد بهت و حیرت رو می شد در چهره تک تک حضار مشاهده کرد و بسیاری که نیم خیز بودند تا به احترام این بازیگر از جای خودشون بلند شن لحظه ای بی حرکت خشک شدن و بعد چند لحظه که سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد اختصاص پیدا کرد به شهاب حسینی تشویق دوچندان حضار همراه شهاب تا روی سن شد...
به حتم "درباره الی..." در اکران عمومی فروشی میلیاردی خواهد داشت و رقابت نزدیکی با فیلم های پرفروش تاریخ سینمای ایران خواهد داشت...
تردیدی نیست که کاری که دارای چنین هارمونی بالایی در بین تمام اجزای کارست و حضور محو دوربین در تمامی صحنه ها که باعث نزدیکی بیشتر تماشاگر با شخصیت ها می شه و لرزش های دوربین تنش های اغلب صحنه ها رو ملموس تر می کنه برپا کننده ی موج جدیدی در سینمای کشور ست...
فیلم "درباره الی..." حرف های زیادی برای گفتن داره...
ازش غافل نشید...
منتظر نظرات شما پیرامون "درباره الی ..." هستم...
افتخارات "درباره الی...":
- برنده خرس نقره ای بهترین کارگردان از پنجاه و نهمین جشنواره برلین - 2009
- برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر برای اصغر فرهادی - 1378
- برنده سیمرغ بلورین فیلم منتخب تمشاگران به طور مشترک با "بی پولی" از بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر - 1378
- برنده سیمرغ بلورین بهترین صدا از بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر برای حسن زاهدی و محمدرضا دلپاک - 1378
- تقدیر از بازی شهاب حسینی از بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر - 1378
- کاندید سیمرغ بلورین بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (صابر ابر)، بهترین بازیگر نقش مکمل زن (مریلا زارعی)، بهترین فیلمبرداری، بهترین تدوین، بهترین چهره پردازی از بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر - 1378
رادیو جوان
بله...الان به عبارتی هر روز 24 ساعته و حدودا 7 روز و نیمم از سال تحویل شایدم هشت روزو اونم یک و 8 و اونم دو هشتام شونزده تااو اره دیگه به عبارتی 167 ساعت از سال تحویل گذشته!...
حالا 365 رو هم به 24 ضرب کن بعد این 167 ساعتو ازش کم کن تا ببینی چندساعت دیگه قرار پای سفره هفت سین بشینی ایشاا...!
اره دیگه میگذره خواه ناخواه...
یکسال پیرتر شدیم...یکسال پخته تر شدیم...یکسال منتظر موندیم...
امسال شاید یه جورایی با سال های قبل فرق کنه به شخصه واسه من ...
سه سال واسه امسال صبر کردم...خون دل خوردم... انتظار کشیدم... انرژی صرف کردم... از خودم مایه گذاشتم شاید بیشتر از حد توانم...تحمل کردم...گاهی واسطاش بدجور می بریدم ولی دوباره ... گاهی تا مرز کله پا شدنم می رفتم ولی...
تا امسالو به چشم ببینم...تا نتیجه این صبرو ببینم...سه سال زندگی کردم نه مثل چندین سال قبل...
سه سال تنها چیزی که یاد گرفتم صبر کردن بود یعنی میگفتن چاره ای نیست فقط صبر کن...
صبور بودن کار ساده ای نیست...
خوش به حال صبوراش...
اللهم صل علی محمد و آل محمد
رادیو جوان
امسال سال پدیده اس!
بسم الله الرحمن الرحیم