چپ، راست،كليك:آخرشه!!!

مي گويند هر ساعت از شبانه روز كه موج راديويت روي 88.1  باشد ، صداي رافعي را مي شنوي ؛ بنفشه رافعي .

مي گويند يك جاهايي صدايش شبيه صداي گويندگان ديگر مي شود ولي صدايي كه شايد هر ساعت مي توانيد از شبكه جوان بشتويد ، صداي رافعي است ؛‌ بنفشه رافعي .

نمي توانم بگويم همه اين حرفهايي كه مي گويند بي دليل و همين طور از سر دلخوشي است ، يك هفته در ميان ، بين ساعت 6:30 تا 8:30 صبح صداي رافعي را از « يك صبح يك سلام » مي شنويد ؛‌بنفشه رافعي / ( شنوندگان او در اين ساعت بيشتر رانندگان و كساني هستند كه به سمت محل كار در حركتند ، به او مي گويند سلطان جاده ها ! )

هفته بعد ساعت 10 تا 11:30 صبح صداي رافعي را از « پارازيت » مي شنويد ‌، همان كه شنونده ها را به اسم كوچك صدا مي زند ؛ بنفشه رافعي .

هر هفته ، هر سه شنبه ،ساعت 22 تا 23:30  صداي او را از « سه شنبه خط خطي » مي شنويد ، همان كه قرار است اعصاب شنونده ها را خط خطي كند ؛ بنفشه رافعي .

و بتازگي هر جمعه ساعت 18 تا 20  صداي او را مي شنويد كه « آخرشه » : بنفشه رافعي .

گوينده راديو جوان هر برنامه خود را با اين جمله شروع مي كند : سلام من بنفشه رافعي .

منظورم اين است كه كدام يك از اينها برايتان مهمتر است ؟

شما كليشه دوست داريد ؟

از كليشه بگذريم كداميك ؟

هر كدام از اين برنامه ها يكي از ابعاد شخصيتي من را به نمايش مي گذارد . در همه سعي مي كنم حتي الامكان صداقت را رعايت كنم تا مخاطب آن را احساس كند ، حالا شايد در يك كدام از اينها ، مجال بيشتري براي ابراز صداقت داشته باشم .

مثلاً كدام ؟

در پارازيت ، بيشتر مي توانم از واقع گرايي استفاده كنم ، در يك صبح يك سلام آن شادابي را مي توانم انتقال بدهم ،‌ « توپ » شيطنت خاص و تمايلم را به ورزش يه نمايش مي گذارد ،‌ در سه شنبه خط خطي شايد به شيوه نويي از اجرا رسيده ام .

چه شيوه اي ؟

فكر مي كنم هيچ وقت در هيچ برنامه اي ، بخش عمده اي از اجراي من تا اين حد فانتزي نبوده ، چون بيشتر با واقع گرايي اجتماع سر و كار دارم اما اجرايم هميشه بين فضاي فانتزي و واقع گرايي اجتماعي در نوسان است .

فانتزي يا واقع گرايي ؟ كدام را ترجيح مي هيد ؟   

اينها در كنار هم ، مرا به تعادل مي رساند ، هركدام نباشد ، نبودش احساس مي شود ،‌ همه اينها براي ارتباط بيشتر با مخاطب است .

چطور به اين نتيجه رسيديد كه توازن برقرار شده ؟

گفتم هر وقت مخاطب آن ارتباط را برقرار كرد ، به آن نتيجه رسيده ام ، معتقدم بايد يكجور تعادل را رعايت كرد آن هم براي سلامت روان مخاطب .

كي به راديو جوان آمديد ؟

اول ارديبهشت 85 .

فكر مي كرديد در اين زمان كوتاه ، مخاطب با شما آنقدر خوب ارتباط برقراركند ؟

لطف خدا دبيشتر از جرم ماست ، به نظرتان اين هم عاشقانه بود ؟

خودت چنين انتظاري داشتي يا گفتي حالا ببينم چي پيش مي آيد ؟

كمتر پيش آمده در زندگي ام از اصطلاح حالا ببينم چي ميشه استفاده كنم ؛ چون معمولاً برنامه ريزي دارم . تا حدي قابل پيش بيني بود ، اما مخاطب جوان را خيلي گرمتر از تصورم احساس مي كنم . هميشه احساس مي كردم توانمندي واقعي من بايد اينجا به كار گرفته شود .

چي باعث مي شود اجرايتان در هر كدام از اين برنامه ها متفاوت باشد ؟

جداي از تعريف كلي كه فضاي برنامه به من مي دهد ،‌ زبان نو شتار ، تاثير زيادي بر من دارد. البته عموماً در برنامه هاي من سردبير و نويسنده يكي است ، بخش عمده اي از انتخاب لحن به عهده گوينده است ، شايد لحن سه شنبه را من انتخاب كردم ، اما مطمئناً مبتني بر متن افشين حسينخاني است .

اين كه دانش آموخته تئاتر هستي ، تاثيري بر اجرايت گذاشته ؟

خيلي فراتر از تاثير ، چون ريشه هر حركتي كه در اجرا انجام مي دهم ، به تئاتر بر مي گردد . اجراي من به نوعي استفاده از تمام عناصري است كه از تئاتر آموخته ام .

احساس مي كنيد كجا يا در كدام برنامه از وجه نمايش بيشتر استفاده كرده ايد ؟

آنقدر با اين فضا آميخته ام كه حتي در واقعي ترين شكل اجرا بازي مي كنم و در فانتزي ترين شكل ممكن سعي مي كنم از واقعيت دور نشوم .

در حين اجرا بداهه پردازي هم داري ؟

خيلي زياد ، ولي مطمئناً سليقه سر دبير ، تهيه كننده و مخاطبم را مي شناسم .

تا حالا شده روي آنتن چيزي بگويي كه به خاطر آن مواخذه شوي ؟

خيلي كم ، حضور ذهن ندارم . حتي در كمترين زمان ممكن ولو به اندازه چند ثانيه ، به اندازه چند ثانيه متمركز مي شوم تا حرفي كه ميزنم درست باشد ، شايد خيلي خود خواهم كه مي گويم كم پيش آمده ، اما به حرفي كه مي زنم عموماً اعتقاد دارم يا بهتر است بگويم كم پيش مي آيد حرفي بزنم كه به آن اعتقادنداشته باشم .

شيرين ترين خاطره راديويي ؟

از كاري كه مي كنم لذت ميبرم خيلي از لحظاتش برايم شيرين است ، ولي نمي دانم چرا وقتي كه صحبت از خاطره مي شود نماي برخوردهاي مخاطبم در خارج از استوديو برايم تداعي مي شود . تصوير ذهني آنها از من و عدم تطابق آن تصوير با من البته نه به لحاظ شخصيتي ... !

ولي به هر حال حتماً خاطره اي داريد كه قابل گفتن باشد ؟

خاطره اي كه دارم ، خيلي تصويري است ، بعضي اوقات شما سوالاتي مطرح مي كنيد كه شايد ظاهر ساده اي داشته باشد اما مرا به اين نتيجه مي رساند كه چقدر ساده از كنار اين لحظات گذشتم ! نمي دانم اين به كدام بعد شخصيت من بر مي گردد ،‌ فراموشكاري ؟ بي تفاوتي به اين مساله خاص ؟ يا اعتمابه نفس بيش از حد ؟

به نظر شما آخر آخر كار راديويي كجاست ؟

اين را بايد از آنهايي كه به آخرش رسيدند پرسيد ، اما من مي گويم : چپ ، راست ، كليك : آخرشه ! من بنفشه رافعي متولد 28/6/1354 ، شماره شناسنامه 854  ، دانش آموخته كارگزداني تئاتر تا آخرش دوستتان دارم .

نوشته شده توسط یه پارازیتی در بیست و یکم فروردین 1386 |