سلام...

سلام... سلام... سلام

پر انرژی تر از قبل (انشاا...) من برگشتم!   (من زیاد اهل شکلک مکلک نیستم ولی یه جاهایی برای بیان احساسات لازمه!!!)

::. اصفهان بودم خیلی خوب بود و خوش گذشت جاتون خالی (خالی نباشه!)

از روزی که رفتم تا دیروز که برگشتم دچار گردن درد (!) شدم! (البته آلرژی و حساسیت هم بماند! ) بس که آثار تاریخی از کمر دیوار به بالاست! یعنی چی؟! یعنی اینکه شما هر کدوم از آثار تاریخی اصفهانو که نگاه کنی از کمر دیوار به بالاش حسابی دیدنیه!

به شخصه با دوربین گوشی حدود 400 تا عکس گرفتم که در ادامه مطلب 10 _ 15 تا از نسبتا" خوباشو گذاشتم اگر دوست داشتین ببینید...برگ سبزیست!...

 در ضمن اگر بخواید به عکاسی من از 0 تا 5 نمره بدید چه نمره ای می دید؟ صفر نه؟! می دونستم!

>>  تنها مشکلی که تو اصفهان داشتم مشکل تشنگی و آب بود! نه اینکه آب معدنی یا آبسردکن نباشه نه! مشکل وخیم تر از این حرف ها بود! 

شما فکر کن الان بغل دستت یه آبسردکنه خب؟! شما میای به اندازه یک تا دو بطری  آب می خوری (می نوشی!) یه دونم پر می کنی واسه تو راهت! خب؟ حالا 100 _150 متر پایین تر دوباره یه آب سرد کن دیگه اس از اونجایی که تو همین 100 _ 150 متر اون بطری پره ی تو راهتم به سلامتی سر کشیدی! دوباره می ری همون کاری رو که جلو آبسرد کن اول انجام دادی یعنی خوردن آب به صورت لیتری(!) و پر کردن بطری برای راه مبادا(!)رو تکرار می کنی!

حالا شما فکر کن قرار باشه از میدون امام تا سه و سه پل و پل خواجو و سایر مخلفات(منظور همون بناهای تاریخی و غیر تاریخی دور و بر و بازار و بازارچه) رو پیاده بری و بگردی!

 با یک حساب سرانگشتی می تونی تصور کنی تو این چند روزی که توی اصفهان دو شیفته مشغول گز کردن خیابونا بودم چند گالن که هیچ ! چند بشکه آب خوردم!!!

::. بگذریم!

خودمونیم من چقدر بدشانسم! نه, بی شوخی!

یه ارتباطی بین رفتن مسافرت من و پایان برنامه های شبکه جوان هست!

باور کن! سال پیش بعد اون مسافرت جریان دار من!(همین موقع هام بود برای یک هفته رفتم سر از یک ماه و خورده ای در آورد!) تقریبا" آخراش بود یه روز که رادیو رو روشن کردم دیدم: به به! ای دل غافل(!) برنامه "جوونی به وقت فردا" ختم صلوات کرد شد "جوونی آزاد" !

حالا دوباره امسالم قضیه تکرار شده و علی الحساب پرونده "جوونی آزاد" بسته شده و "آلاچیق" جایگزین شده...

"پارازیت" هم انگار بعد دو سال و اندی داره موجش صاف می شه و...

کوانتم و ... رو که نگو!...

ای بابا! ای بابا!

برنامه های پر خاطره شبکه جوان دارن تموم می شن یا تموم شدن... امیدوارم جدیداش جای پیشکسوت ها رو حسابی پر کنند!...

 ::. راستی با قطع (قحط!) وقت و بی وقت برق چی کار می کنید؟! هان؟!

دیروز داشتم این پست رو می نوشتم که بابا برقی(!) زحمت کشیدن فقط و فقط برای 10_15 دقیقه برق رو قطع کرد تا هر چی نوشتم پنبه شه و بره هوا!

به همین جا که ختم نمی شه! بلاخره باید تا روزی که من این پست رو می نویسم و تا روزی که وبلاگ رو می خوام با این پست بروز کنم یکی باید یه ضد حالی تقدیم کنه دیگه! نه؟!

تا این پست رو نوشتم یه سه ـ چهار باری هم بلاگفا برای عقب نموندن از جمع ضایع کنندگان پست رو ثبت نکرد و همش پرید!

::. نظرات رو خوندم چند تا توضیح و نکته کوچیلو(!) بگم و بگذریم:

ــ یکی در مورد قالب وبلاگه. این قالب رو به خاطر سبک بودن و سفید بودنش گذاشتم البته به دنبال قالب بهتر هستم... چشم ... پیدا کنم دستی به سر و گوشش می کشم...

در ضمن اگر قالب خوب سراغ دارید بگید...

ــ چشم! پر انرژی تر خواهم بود! البته یک مقدار ابراز انرژی از به وسیله نوشتن سخته ولی من عملیش می کنم!

ــ نگید که میکروفن شیشه ای یک رو توی مجله فرهنگی جوان در شماره دومش با خانم نیلوفر قاسمی نخوندید!

از نظرات دست گیرم شد که شماره دو که با خانم مریم مقنی پور هست رو دیدید اما به دنبال شماره یکش هستید!

یه مشکل کوچیک داره برطرف که شد همین جا خبر می دم!

میکروفن شیشه ای 2 با خانم نیلوفر قاسمی : شماره دوم ـ  نیمه اول تیرماه

میکروفن شیشه ای 3 با خانم مریم مقنی پور : شماره سوم ـ  نیمه دوم تیرماه

در ضمن شماره سه مجله فرهنگی جوان هم منتشر شد:

http://javan-farhang.blogfa.com

::. و آخرین مطلب اینکه:

جدیدا" رسم شده کار از کار که گذشت خبر می دن!

البته می دونم خودتون می دونستید!

دیشب که نه پریشب ساعت 12 شب(!) تله فیلم "پس از پایان" با بازی نیما رئیسی از شبکه دو پخش شد!

ظاهرا" تکرارشم دیروز حدود ساعت 15 _15:30 بود.

کارگردانش آقای قاسم زاده اصل بود و به تهیه کنندگی آقای محمدرضا تختکشیان.

از بازیگرانشم می شه به خانم ها آتنه فقیه نصیری و بهناز جعفری و آقایان نیما رئیسی و فرخ نعمتی اشاره کرد.

خلاصه داستان:  این فیلم داستان زن جوانی به نام مریم است که طی حادثه رانندگی ، پدرش را از دست می دهد و خودش هم دچار آسیب جدی می شود ، راننده ماشین همسر مریم است که مریم پس از بهبودی می خواهد از او جدا شود.

اللهم صل علی محمد و آل محمد

نوشته شده توسط یه پارازیتی در نوزدهم تیر 1387 |