امروز مطلبی از وبلاگ غزل ناب جوانی خوندم که خیلی هوس بارون کردم خیلی...

تصنیف ببار بارون استاد شجریان

تصنیف ببار بارون برای دانلود:

تصنیف کامل ببار ای بارون اینجا دانلود کنید .‏ (8.80MB)

بخشی از تصنیف ببار ای بارون اینجا دانلود کنید .‏( 219KB )

منبع: razeno.com

ببار ای بارون ببار‎
با دلُم گریه كن، خون ببار‎
در شبای تیره چون زلف یار‎
بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون‎
‎
دلا خون شو خون ببار‎
بر كوه و دشت و هامون ببار‎
دلا خون شو خون ببار‎
بر كوه و دشت و هامون ببار‎
به سرخی لبای سرخ یار‎
به یاد عاشقای این دیار‎
به داغ عاشقای بی مزار ای بارون‎
‎
ببار ای بارون ببار‎
با دلُم گریه كن، خون ببار‎
در شبای تیره چون زلف یار‎
بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون‎
‎
ببار ای ابر بهار‎
با دلُم به هوای زلف یار‎
داد و بیداد از این روزگار‎
ماهُ دادن به شبهای تار ای بارون‎

---------------------------------

سلام...

در این روز مبارک عرض کنم که روز سیزده فروردین روزیست بس ناجوانمردانه شاد که گریه اش را از ساعت 23:30 به بعدش می توان دید! حال این گریه ها به چند قسمت تقسیم  می شوند و هر یک چند زیر شاخه را دارا هستند!

بخش جذابش 23:30 شب به بعده که در ادامه خواهید خواند:

1): اندر احوالات دانش آموزان(و همچنین دانشجویان)!: بی خیال! اصلا تو , تو این سیزده روز چنان بهت خوش گذشته که بتونه هوش و حواسو از سرت بپرونه! درس؟! مدرسه؟! آموزشگاه؟! دانشگاه؟! اصلا" چی هستن اینا؟! نه می دونم نمی خواد توضیح بدی! وصف حالت رو خوب از برم!

آخی! آخی! نه اینکه امروز سیزده بود تصمیم گرفتی که (البته خانواده تصمیم گرفت و تو هم که از خود گذشته! بچه حرف گوش کن! آخی! بمیرم! مظلوم!) برای عوض کردن حال و هوا و فرار از خستگی سفر  به کیش و قشم برای همچین یه چیزی تو مایه های تمدد اعصاب! یه سفر یک روزه هم تا شمال کشور مثلا زیبا کناری , رشتی , نمک آبرودی , انزلی ای  چیزی بری و خلاصه اونجا همچینی یک سیزده به دری هم رفته باشی! تو اون ترافیک جاده تهران ـ شمال که همه دارن برمی گردن شما اون وری می ری!(البته با عذر بسیار از راهنمایی رانندگی که احتمالا سیزده این جاده رو یک طرفه کرده!!!) "تی جان قربان!" الان چه موقع شمال رفتنه؟!

حالا رفتی! می خوای برگردی!با هر بدبختی که هست کاری ندارم 9:30 (21:30)می رسی خونه! تمام اعضای خانواده در تکاپوی آمادگی برای فردا هستن که تعطیلات تموم میشه ولی از اونجایی که شما دانش آموز گرامی همچنان بی خیال تشریف داری! می ری می شینی جلو تیلیویزیون(!) یکی یکی سریال ها رو یکی پس از دیگری نیگاه می کنی(ماشاا...  ساعت پخش خیلی هماهنگ و خوبی هم دارن بلافاصله بعد اتمام یکی , دیگری شروع می شه!) خلاصه ساعت یازده و نیم شب از اون جایی که خدا خواسته و هیچ یک از والدین اجازه غیبت از مدرسه رو برات صادر نمی کنن می ری تو اتاق! چشمت می افته به قفسه کتابات! و خدا نصیب نکنه یادآوری خاطرات روز آخر قبل عید مدرسه و دانشگاه رو! یعنی حاضری آب حوض بکشی توی اون ساعت شب و احتمالا خنکی هوا! آما! آما! فردا نری مدرسه و دانشگاه!
فرداشم که با چشم هایی ورقلمبیده! که تا صبح داشته خط خرچنگ قورباغه صاحبش رو می خونده! راهی مدرسه و دانشگاه می شی! ...

شاخه بندی:

 1): بی خیال به همراه اندکی خالی بندی! (آقا! ـ استاد! ـ تو فرودگاه یه عده سیاه پوش ریختن و چند نفرو گروگان گرفتن و چمدونا رو دزدیدن! شانس ما آقا چمدونه ما هم جزش بود!آخه می دونید چرا ناراحتیم آقا! چون کتابام توش بود! کاش کیف لب تاپمو می بردن!!!) 

 2): بی خیال به همراه چاشنی خود شیرینی!(قابل نداره! وقتی داشتیم می اومدیم گفتم یا من برا شما چیزی می یارم یا برنمی گردم! پولامونو که دزدیدن برا هیچکی هیچی نتونستیم بیاریم ولی از اون جایی که خدا خواست من یه مقداری تو کیفم پول داشتم! فروشنده می گفت: اصل عاج فیله(!) کامپوزیت و از این جور چیزا قاطیش نیست!!!)

3): بی خیال به همراه مقادیری زورگویی!(بیبین یا جزوه ای رو که تو عید باید می نوشتیمو می دی یا خودت می دونی چه بلایی به سرت می یارم! فلانی که یادته پارسال! ترم دوم!  یه بلایی به سرش آوردم که تمام درساشو  با تک ماده پاس کرد!!!)

4): بی خیال به همراه مقدار زیادی خاصیت تو رو انداختن دیگران!(نه خواهش می کنم! شما سروری! من هیچ وقت زحمات شما رو فراموش نمی کنم! اصلا! نفرمایید! پروفسور عموم رو می گم(!) گفتن که بگم مشتاق دیدارتون هستن! گفتن هر زمان که وقت داشتین امر کنید تا بیان خدمتتون!!!)

نکته: نکته مشترک بین تمام این دانش آموزان مرض بی خیالیست! از بدبختی بی خیالی هر یک راهی گزیدند که خود را از مخمصه برهانند!

2):اندر احوالات کارمندان ادارات!: اینا دو دسته هستند! 1. کارمند اداره دولتی 2. کارمند اداره و شرکت خصوصی

*دسته اول: با هزار تا من بمیرم و تو بمیری می ری یک ماه مخ یکی از همکاراتو می زنی که جون بچه ات چند روز بعد تعطیلات رو بیا جای من شیفت وایسا جبران می کنم! باید برم کویر لوت عروسی فلان کس!(البته اول اینکه به خاطر این می گی کویر لوت که از سوغاتی بردن خلاص شی و دوم اینکه این فلان کس با تو نسبت فامیلی بسیار نزدیکی داره تا همکارت راضی شه!)

خلاصه میری مسافرت اونم نه به کویر لوت بلکه به اصفهان و شیراز و مشهد! از اونجایی که همیشه نباید پشت به زین بود می ری تو یکی از این شهرها همون همکارتو می بینه که جات قرار بود شیفت وایسه!  "عروسی رفتین به سلامتی!" اینو همکاره می پرسه! شمام در عین ناباوری جواب میدین: "به به! خیلی ممنون! بله! جای شما خالی! ـ اینارو در حالی می گی که لبخندی تلخ بر گوشه لبات خشکیده! ـ راستش ماشین خراب شد بعد مجبور شدیم یه چند روز اینجا بمونیم تا ماشین درست شه! تعمیرگاهه الان! " حالا ماشین 400 متر پایین تر پارکه! همکارتون هم می بینه ماشینو اما ترجیح می ده چیزی نگه! بنده خدا شما اگه یه نفرو پیچونده بودید اون مجبور شده سه تا رو بپیچونه!

خلاصه سیزدهم که بر میگردی نصف شبی یادت می یفته که دو ـ سه تا پرونده آورده بودی خونه که قبل مسافرت بخونی و امضا کنی اما چون خسته ای نخونده امضا می کنی! فردا سرکار , پشت میزت که هستی چون نخونده امضا کردی و افتضاح به بار آوردی! ارباب رجوع بدبختو درست به سر می کنی ...

*دسته دومم یه چیزی تو مایه های دسته اول با این تفاوت که اداره خصوصی مربوطه چهاردهم باز می شه و شما لازم نیست که با التماس از همکارت بخوای که جات وایسه!  سیزده روز میگردی و حسابی حال می کنی! بعد ساعت 12 شب یادت می افته کت شلوارت چروکه! می شینی کت و شلوار اتو کنی که فردا شیک و پیک بری سرکار که گوشیت زنگ می زنه! بدون اینکه نگاه کنی کیه گوشی رو برمی داری می بینی همکارته! (بیچاره الان 13 روزه که هی داره بهت می گه این پرونده ها که قبل عید امضا کردی همه مشکل دارن ولی تو که گوش نمی کنی!) می گه دمه درم ! گفتم دیر وقته زنگ نزنم که خونوادت بیدار شن از خواب! می ری درو وا می کنی یه بغل پرونده می ذاره رو دستت و می گه خداحافظ! تو می مونی و یه مشت پرونده مشکل دار و یک شب سیزدهمین روز سال به یاد ماندنی!!!

شاخه بندی:

این یکی این قدر شاخه بندی هاش گستردس که لازم به ذکر نیست!

شروع سال کاری خوبی داشته باشید(البته اگه از پنجم سرکارید که باز هم موفق باشید)...

ان شاا... رسمی شی! می دونم قراردادی بد دردیه!!!

اللهم صل علی محمد و آل محمد

نوشته شده توسط یه پارازیتی در سیزدهم فروردین 1387 |