اما نه از اون سلام های همیشگی...

نه از اون سلام های پرانرژی...

سلام با یه عالمه بهت و حیرت ...

با یه عالمه غم...

سلامی به سنگینی یک خداحافظی...

اون قدر الان در بهت و حیرتم که از روز شنبه(آخرین پست) تا حالا دستم به قلم نمیره...

تا حالا برای نوشتم یک پست این قدر سنگین و مبهوت نبودم...

این پست جدی تر از اونی که بشه شوخی گرفتش...

یه خداحافظی با مردی از خطه سرسبز و خواستنی لرستان...

این پست تقدیم به رئیسی از تار و پود دل...

منتظر نظرات شما و ان شاا... رد پای زرین دکتر گیل آبادی هستم...

با آرامش کامل داشتم کتاب می خوندم و هم زمان سندس رو گوش می کردم... فرزاد حسنی شروع کرد از نوآوری و خلاقیت صحبت کردن... با شنیدم خلاقیت و نوآوری اسمی به ذهنم اومد که دائم دعا می کردم که آخر صحبت های حسنی به اون اسم ختم نشه ... ولی شد...هیچی بد تر از این نیست که بهترین لحظاتت به بدترین لحظات تبدیل شه... اصلا باورم نمی شد... دوست داشتم یکی با تمام قدرتش بزنه تو گوشم و بیدارم کنه ... ولی از این خبرا نبود... دوست داشتم باور نکنم ... ولی این خبر از خود شبکه داده می شد... از خود شبکه جوان ...

گیج و مبهوت اومدم و وبلاگو بروز کردم... ولی نمی دونستم باید چی بگم... چی بنویسم...یکی نبود بگه آخه! می خوای چی رو بنویسی؟! ولی... به نوشتن چند سطر راضی شدم...

ولی ای کاش که هیچ وقت مجبور به قرار دادن چنین خبری نمی شدم... ای کاش!...

---------

از بچگی یاد گرفتیم گروهی کار کردن رو...

حتی تو دبستان همیشه معلم ها گروه تشکیل می دادن... ولی همیشه بچه ها سعی می کردن که با دوستاشون توی یک گروه باشن ...محکم ترین دلیلشون هم این بود که چون چندتا دوستن می تونن هماهنگ تر و موفق تر باشن ... دلیل کاملا منطقی و درستی هم بود و هست و خواهد بود ...

ولی از همه مهم تر انتخاب خلاق ترین برای سرگروهی گروه بود... همیشه اونی رو سرگروه می کردن که هم قدرت مدیریت خوبی داشته باشه , هم با بقیه خاکی و راحت و بی شیله پیله باشه و هم خلاق باشه...

دکتر شهرام گیل آبادی بیشتر از اینکه رئیس عوامل شبکه و بچه های حلقه وب باشه یک دوست بود...

دوستی که هیچ چیز رو از دوستانش دریغ نمی کرد...

حدیثی هست از امام جعفر صادق(ع) که می فرمایند:  "دوست خوب آن است که آنچه که می تواند را از دوستانش دریغ نکند."

همیشه صمیمیت بین یک گروه هست که می تونه اون گروه رو موفق کنه...

هیچ کدوم از ما یادمون نمیره که این دکتر گیل آبادی بود که به جوان ها بها داد...

این دکتر بود که باعث شد خیلی از همین جوونا الان به خاطر توانایی های خودشون بتونن در رادیو کار کنن...

این دکتر بود که حلقه وب رو بنا کرد و به اون اعتبار داد...

این دکتر بود که باعث شد خیلی از جوونایی که وب نویس شبکه هستن احساس بیهودگی نکنن...

همیشه انسان های خلاق هستن که می آفرینند و خلق می کنند و جاودان باقی می گذارند...

دکتر با جوون ها به رادیو جوان هویت بخشید...

با جوون ها رادیو رو احیا کرد...

انسان خلاق و نوآور هرجا که باشه حتی با کم ترین امکانات بهترین ها رو خلق می کنه...

هر جا که باشه...

و...

"دکتر خوش قلب و خلاق رادیو جوان  از شبکه رادیویی جوان رفت..."

"دکتر شهرام گیل  آبادی رفت..."

ان شاا... در هر جا که فعالیت خواهید کرد موفق و سربلند باشید...

در آخر هم تبریک می گم به "آقای دکتر مسعود احمدی" از همکاران سابق رادیو جوان به خاطر سمت جدیدشون یعنی ریاست جدید شبکه رادیو جوان و امیدوارم که همچون "دکتر گیل آبادی" در رادیو جوان موفق باشند...

همیشه خبرهای ناخوشایند خبرهای خوب رو هم تحت تاثیر خودشون قرار می دن:

جمعه ساعت 10 صبح گردهمایی یا به عبارتی جشن شبکه رادیو جوان با حضور تمام گویندگان قبلی و جدید و کنونی رادیو جوان

امیدوارم که شاهد حضور دکتر شهرام گیل آبادی هم در این جشن باشیم...

مصلای تهران ـ تقاطع خیابان خرمشهر و قنبرزاده ـ درب شماره 12 ـ روبروی شبستان اصلی ـ غرفه شبکه رادیویی جوان

نوشته شده توسط یه پارازیتی در هفدهم اردیبهشت 1387 |